Kimmade Street Food & Food Village

Gepost op March 29, 2018 door

Het lijkt nog maar gisteren dat er in Saigon altijd plek was om te eten. Het enige Vietnamese restaurant zag er nog net een tandje afgeragder uit dan de Voorstraat, zowel van buiten als van binnen. Maar het eten was er lekker, betaalbaar en er was plek dus. Dat was raar, want de Vietnamese keuken is licht en smaakvol en veel gevarieerder dan de gefrituurde Vietnamese loempia van de kar. Maar ja, deze loempia is eigenlijk meer een Chinese spring roll. Hoe kan het dan dat we opeens maar liefst vier Vietnamese restaurants hebben in Utrecht? Het opgepimpte Saigon en hipsterzusje Anan, beide in de Voorstraat die ook een oppimpbeurt kan gebruiken, en Kimmade Street Food, Mariastraat 2, met grote zus Kimmade Food Village Oudegracht 61 a/d Werf?

Waarschijnlijk omdat Vietnam het nieuwe Thailand is en het toerisme erheen op gang is gekomen. Als dat klopt heb elk nadeel (zwetende toeristen in korte broek in Hanoi) weer ze voordeel (wij lekker eten in Utrecht). Lijkt me fijn voor Vietnamese koks om eindelijk eens uitgebreid gerechten te mogen bereiden in plaats van die eeuwige loempia’s, al dan niet met kip, te frituren (niet dat ik ze niet lekker vind).

Kimmade Street Food is een piepklein tentje met een paar tafeltjes. Streetfood, de naam zegt het al, voor een snelle lunch. Leuke plek om te zitten, als je een plek kunt vinden. Kimmade Food Village is een wat ambitieuzer naam voor een werfkelder. Zonder de tierelantijnen die al decennialang in Nederland de Griekse, Italiaanse en Chinese restaurants verkitschen is Kimmade aan de Werf een authentieke plek voor een valentijnsdiner. Ja, romantisch. Na de lange inleiding gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat Kimmade niet de eerste keuze was. Het was het enige restaurant dat op 14 februari nog reserveringen aannam.

En nu het eten. Als voorgerecht namen we eenmaal Bánh Xèo Tôm Thit (nr. 06), rolletjes rijstpapier gevuld met garnalen, kip en groenten. Als hoofdgerecht nam ik Bún Cha (nr. 12), varkensvlees op zijn Hanois met noedels en verse kruiden. Mijn gezelschap nam Lau Hài San Chua Cay (nr. 19), een bouillon met vis, garnalen en groenten. Dit is een zogenaamde hot pot, je eten kookt ter plekke aan tafel. Dus als je de enige bent aan tafel die dat bestelt heb je de kans dat de rest het bordje al leeg heeft voor je garnalen roze zijn. Als nagerecht bestelden we iets met rijst, kokoscake en ijs. Eén portie bleek zelfs te veel voor twee.

En het was lekker. De Vietnamese keuken gebruikt heel veel verse groenten en kruiden en elk hap is een ongelofelijke combinatie van smaken. Het eten is sterk gekruid, maar niet op de cayennepeper manier, op een manier die al je smaakzintuigen tegelijk aanspreekt. Goddelijk en licht verteerbaar als een hostie.

Maar is die smaak wel authentiek? De vuistregel voor buitenlandse restaurants is, zitten er klanten uit dat buitenland in de zaak, dan is die oké. En daarop scoren beide Kimmades maximaal.

Duurste gerecht in Kimmade Food Village is bij het schrijven van dit stuk € 14,50 (die nummer 19, ja). Daarnaast heeft Kimmade ook een veganistische kaart. Een aanrader.

Is er niets negatiefs te zeggen? Vooruit dan, maar daar Kimmade kan niets aan doen: de akoestiek in een werfkelder is altijd verschrikkelijk. Als je – net als wij – een UVSV-jaarclub achter je hebt zitten is de valentijnsromantiek voor je ver te zoeken.

Ambiance: 8
Smaak: 9
Bediening: 7
Prijs/kwaliteit: 8

VN:F [1.9.22_1171]
Beoordeel deze recensie
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

Reageer