LE:EN (second opinion)

Gepost op August 3, 2009 door

Omdat je nu eenmaal niet elke dag andijviestamppot kunt eten, togen S. en ik afgelopen weekend naar het enige restaurant in Utrecht met een dubbele punt in de naam: LE:EN. Deze tent met ‘Asian food and drinks’ is al een jaar of vijf gevestigd aan de Westerkade 37, tegen de spoorbrug aan, zo ongeveer precies op de plek waar al jaren station Vaartsche Rijn gepland staat. Maar gelukkig werken de meeste ambtenaren net zo traag als sommige horecamedewerkers, dus zal LE:EN daar voorlopig nog wel even blijven. Ik zeg gelukkig, want het is best een aardige locatie, een vrij groot pand met een mooi terras dat de Westerkade oversteekt (Hé, wat steekt daar nu over? Een terras!) en verder gaat op een verlaagd hoekje aan het water.

Ondanks het redelijk warme weer durfden S. en ik het niet aan om op het satellietterras aan het water te zitten (dat doe ik pas als ik het mobiele telefoonnummer van een LE:EN-ober van dienst heb), en op het gewone terras zat een groep van zo ongeveer precies zestien vrouwen te kakelen dat het een aard had, dus gingen we gewoon binnen zitten, aan een tafel bij het raam (eigenlijk wilde ik dineren in die ruimte met die ligkussens, helemaal 1999, maar die is gesloten als het terras open is – andersom is dit overigens niet altijd zo). Een serveerster leverde vlot de menukaarten en onze inleidende ‘Asian drinks’ af (voor mij een rode wijn, voor S. een rosé), waarna wij een stuk of zes gerechten aankruisten op het bijgeleverde formulier, want zo bestel je bij LE:EN.

Zes gerechten? Ja, het voedsel bij LE:EN wordt geserveerd in kleine porties in dito bakjes, een soort Aziatische tapas, zeg maar. Dat verklaart meteen het grote aantal vrouwen dat LE:EN bezoekt, want vrouwen zijn dol op eten in kleine porties in dito bakjes (voor meer marketingadvies kunt u mij altijd e-mailen). Alweer tamelijk vlot kwamen de gerechtjes op tafel – het was dan ook nog redelijk vroeg in de avond en binnen waren we op ‘een viertje’ na de enige gasten. We aten rolletjes met pekingeend (of beijingeend, zoals sommige mensen zeggen), een Indiase curry met ei en aubergine, een Thaise curry met kip, wat ‘Chinese dim sum’, een Vietnamese tonijnsalade, Maleisische lamssaté en een bakje gele rijst voor de koolhydraten.

Maar hoe was het? Ach, eigenlijk was het allemaal prima binnen te houden, met als toppertjes de tonijnsalade en de Thaise curry. De pekingeend was wat aan de droge kant, hetgeen toch vreemd is voor een dier dat het grootste gedeelte van zijn leven in het water doorbrengt. En ik heb het vermoeden dat de kok op de berm tussen de spoorlijn en LE:EN een Geheime Koriandertuin heeft aangelegd, want bijna alles was rijkelijk overstrooid met deze plant uit de schermbloemenfamilie. Als dessert knalden we er nog een taartje van witte chocolade, spekkoek en nog iets in. Niet echt een geslaagde combinatie – de smaken zaten elkaar eerder in de weg dan dat ze elkaar aanvulden. Maar hé, ik was al lang blij dat er geen koriander overheen was gestrooid.

Bij mijn afsluitende koffie lustte ik nog wel een whisky. De serveerster meldde mij dat ze ‘Aziatische whisky’ in het assortiment hadden. Nu, die wilde ik wel eens proberen, ik was tenslotte toch al in een avontuurlijke stemming (want meer dan twee kilometer van mijn huis). Laat ze in Pijlsweerd maar Jack Daniel’s drinken, dit was pas leven! De serveerster nam mijn bestelling op en even later zag ik achter de bar een ober uit de losse pols mijn whisky inschenken. Blijkbaar vond hij zijn pols iets te los, want daarna goot hij een gedeelte van de inhoud van het glas weer moeizaam terug in de fles, een operatie waarbij ongetwijfeld de helft gemorst werd. Een bijzonder armoedig ogend tafereeltje, dat mijn avontuurlijke stemming deed verdwijnen ‘als sneeuw voor de zon’.

Lekker was-ie ook al niet, de whisky dus, niet de ober, want die mocht er best wezen. De drank smaakte (en vooral rook) naar whisky gemengd met een parfum uit het goedkopere segment van het tankstation aan de Vondellaan. Uit arren moede gooide ik de whisky (zonder te morsen) maar in mijn koffie, een samensmelting die verrassend goed uitpakte.
‘Misschien moeten jullie dat op de kaart zetten,’ vertelde ik de serveerster even later bij het afrekenen (64,30 euro) over mijn culinaire experiment. ‘Een beetje slagroom eroverheen en je noemt het Thairish coffee.’
De serveerster vertrok geen spier en vroeg: ‘Heeft alles gesmaakt?’

Haha! Thairish coffee! Wat een grap! Vond jij hem wél goed, S.? Ja, S. vond hem wél goed. Thairish coffee, waar haal ik het toch elke keer weer vandaan? Houdt het dan nooit op? Welgemoed wandelden we de Westerkade noordoostwaarts af, en toen we over het Ledig Erf stapten, klonk mijn holle lach nog steeds na over de Vaartsche Rijn.

Ambiance: 7,5
Smaak: 7,5
Bediening: 7,5
Prijs/kwaliteit: 6,5

Reacties (18)

 

  1. Anonymous says:

    Thairish Coffee? Knap hoor, ik ruik hier een nieuwe Seth Gaaikema!

    Kar.

  2. Ritmeesterzulu says:

    Zolang een krop andijvie van een kilo nog geen twee kwartjes kost bij AH, krijg je de Ritmeester niet naar LE:EN. Bovendien verdenk ik de LE:EN kok van het gebruik van CONIMEX kruidenpasta's. Anyway. Broeha broeha voor de Thairish Coffee.

  3. Olaf says:

    volgens mij zijn ze in het begin idd bezig geweest met conimex-spul, maar is dat tegenwoordig niet meer het geval. Ik vind het best wel ok voor 1 of 2 keer per jaar.

  4. Nazi Goering says:

    Kakelende hordes, met of zonder kindergespuis en aanverwante hummer-kinderwagens. Brrrrr.
    Ik hoorde van de week van een kok daar, dat het er niet erg lekker loopt, hoe zou dat nou komen?

  5. Tim says:

    Ik woon er al een jaar zeer vlak bij, maar ben maar 1 keer wezen eten. Niet heel slecht allemaal, al is de bediening redelijk hilarisch/chaotisch. De ene keer heb je moeite oogcontact te maken, de andere keer staan ze om de minuut aan je tafel.

  6. Lars says:

    Weer een gedenkwaardige recensie, heer Ox. Ik was wel benieuwd naar die tent, maar laat LE:EN maar even links liggen, denk ik.

  7. tim says:

    En dan station Vaartsche Rijn…ik gok dat (als ie er komt) ik nog sneller in Amsterdam ben door naar Utrecht CS te fietsen dan via Vaartsche Rijn en dan overstappen enzo. Ook zielig voor de vrouwenjunks opvang…die zal wel weg moeten dan.

  8. Oxysept says:

    Kweenie… De nieuwigheid is eraf, het is iets te duur (3,50 euro voor wat naanbrood en papadums met dip vooraf, daar word ik altijd enigszins depressief van) en de 'kakelende hordes' gaan nu liever naar het net geopende Badhu. Maar dat is van dezelfde eigenaar, als ik goed ben geinformeerd, dus zo blijft het universum toch nog in evenwicht.

  9. Oxysept says:

    Dat was dus een reactie op Nazi Goering, maar er staan er ineens drie tussen!

  10. Oxysept says:

    Lars: ach, het is best de moeite waard om er eens naartoe te wandelen op een mooie zomeravond. Bovendien, je kunt niet elke dag bij snackbar Het Vraagteken eten, toch?

  11. Anonymous says:

    Dat klopt. Die is gesloten op de maandagen.

  12. Remment says:

    Ik kan Utrecht Zuilen erg aanbevelen voor treinreizen naar Amsterdam!

  13. Olaf says:

    Afgelopen vrijdag bij Le:en gegeten, dat is ons niet welbekomen, to say te least. Het hele weekend allebei een fikse voedselvergiftiging, waarschijnlijk van bedorven oesters. De reactie van Le:en na een telefoontje hierover was op z’n zachts gezegt nogal laconiek: vervelend, maarja, kan gebeuren dat er eens een bedorven oester of ed tussenzit, kom maar een keer een borrel halen.
    Ik zou me rot-schamen als restaurateur, maarja…

    Helaas waanden we ons niet in een retro Michael Jackson clip, zoals deze mevrouw in de reacties eens meemaakte na een oester:

    http://www.cheffen.nl/2006/08/russische_roulette.php#more

    Anyway, hopelijk is de warenkennis van de koks in Le:en binnenkort weer wat aan beterende kant, als ik het goed heb gehoord kan je vrij goed herkennen of een oester bedorven is, a) dan gaat ie te makkelijk open (spierverslapping zeg maar) b) hij stinkt…

  14. Nazi Goering says:

    Rook je zelf niet even aan je oester voordat je het zilte vocht naar binnen slurpte? Innuendo?
    Flink ziek zeker?

    • Olaf says:

      Hij was “gebakken” en rook niet vreemd, smaakte ook niet vreemd. Blijkbaar niet goed gebakken. Flink ziek idd.

      Kan natuurlijk ook nog steeds van een ander gerechtje zijn gekomen, maar het kwam wel heel hard binnen….

  15. Oxysept says:

    Ga dan ook gewoon sate met friet eten!

  16. Nazi Goering says:

    Und wieder immer gerade aus! Hahaha!
    Waag mij as Zaterdag voor het eerst aan het bereiden van Oysters Rockefeller, iemand wel eens gegeten?

Reageer

Je moet ingelogd zijn om te reageren.