Abonneer:
Tivoli De Helling – High Voltage: Fire in the disco!
Gepost op August 22, 2003 door Oxysept
De Vloer, die moeilijk te vinden zaal aan de Helling nummer 7 (achter het politiebureau), is weer geopend. De strijd tussen Toni Peroni en Tivoli om de exploitatierechten van deze deprimerende locatie is gewonnen door laatstgenoemde en daarom heet het nu Tivoli De Helling.
Na wat biertjes in cafe De Stad togen O. en ik naar De Helling. High Voltage!, hadden we in de Uitloper gelezen. ‘Tot in de vroege uurtjes in vuur en vlam met alternative hits en up-tempo beats van toen en nu.’ De entree bleek extragratis te zijn – dit omdat het pas de tweede High Voltage!-aflevering was. Dat was prettig.
Binnen was het minder prettig. De Helling ziet er namelijk nog hetzelfde uit als driekwart jaar geleden: een kale, vierkante, donkere zaal; ongezellig en hoog. Wat gekoeleurde doeken, bloemen, knuffelbeesten of bankjes zouden het geheel danig opfleuren. Nu is de enige frivoliteit in de inrichting de barvrouw-met-het-beangstigend-grote-kapsel, die ook altijd in Tivoli werkt.
De jongen die de garderobe beheerde las Death in the Afternoon van Hemingway. Wat was er ook alweer met Hemingway? vroeg ik me af.
Terzake! De muziek: een kopie van de playlist van KinkFM. The Red Hot Chili Peppers, The Cure, The White Stripes, Prince, The Prodigy, Nirvana – dat werk. Het publiek: alternatieve blanke studenten, sommigen met alternatieve dreadlocks. Het geluid: een beetje aan de zachte kant, eigenlijk nog zachter dan in cafe De Stad, maar toen O. vroeg of het wat harder kon werd daar meteen wat aan gedaan. Het bier: 1 uiro 70 voor een plastic glaasje.
Hoewel er op KinkFM ook negermuziek wordt gedraaid, was dat hier helaas niet het geval. Gelukkig wist O. de dj’s van dienst ervan te overtuigen dat het mijn verjaardag was en ik graag In Da Club van 50 cent wilde horen – een verzoek waar meteen aan werd voldaan.
Al met al geen echt slechte nummers gehoord, maar die Utrechtse stylee van ‘lekker gek alles door elkaar draaien’ bevalt mij maar zeer matig. Wie iedereen wil plezieren, pleziert uiteindelijk niemand. Maar de vaste bezoekers van de oude Tivoli en de Diep in de groef-avonden in EKKO kunnen hun eigen hier prima vermaken.
En nu maar hopen dat er op deze plek weer wat terugkerende thema-avonden voor fijnproevers komen, zoals Technolab van Zero One en dj Drifter, of de hip-hopavond, die zo jammerlijk ten onder is gegaan wegens gebrek aan belangstelling (stond ik daar altijd met tien andere negers een beetje verwaaid om me heen te kijken, terwijl de mc zijn best deed de boel up the hypen). Zou het soms aan het gebouw zelf liggen, dat ieder initiatief daar gedoemd is te mislukken?
(Toen we tegen drieen de tent wilden verlaten, gingen de deuren niet meer open, wat we ook probeerden. Het begon er even op te lijken dat we voor altijd in De Helling zouden moeten blijven. Terwijl O. wanhopig aan wat handvatten stond te rukken, wist ik opeens weer wat er met Hemingway was: hij heeft zijn eigen door zijn kop geschoten.)
